کد خبر: 582583 A

یادداشت؛

باید زمانی به دنبال مقصر گشت که تمام زیرساخت‌ها، قوانین، فرآیندها و مقررات کامل است. فرآیندها تعریف نشده و زیرساخت‌ها آماده نیست، مسئولیت‌ها با هم همپوشانی دارد و مرز مسئولیت‌ها مشخص نبوده و مبهم است؛ در این شرایط چگونه می‌توان مقصر را شناسایی کرد؟

اکنون که یکسال از پلاسکو و 8 ماهی از انتشار گزارش می‌گذرد، تصور می‌کنم که هیچ اتفاق تاثیرگذاری نیفتاده است، حتی نمی‌توانیم بگوییم درصد ریسک و آسیب‌پذیری ساختمان‌ها کمتر شده است. در گزارش کمیته ملی پیشنهاداتی بسیار خوبی مطرح شد، پیشنهاداتی همچون؛ اصلاح آیین‌نامه‌ها، مقررات ملی ساختمان‌، بررسی ساختمان‌های مشابه پلاسکو، ایجاد بستر مناسب برای مدیریت بحران، آموزش آتش‌نشانان در درجه‌های بالا و تجهیز کردن آتش‌نشانی و آموزش‌های مربوط به مدیریت آپارتمان‌های بلندمرتبه. پیشنهاداتی کارآمد که هنوز به کار نیامده است و هیچ اتفاق خاص و چشمگیری در این خصوص نیفتاد. شعار اصلی ما این بود که پلاسکو را فراموش نکنیم و از آنجایی که سازمان نظام مهندسی در این خصوص یک مسئولیت عمومی دارد قصد داریم دوباره نتیجه این گزارش‌ها را ارزیابی کنیم.

 البته اصلاحاتی در مقررات ملی ساختمان انجام شد، چند نفر از اعضای همان کمیته ملی جزو هیئت تدوین مقررات ملی ساختمان هستند و همین موجب پیش برد مسائل شد. اما در آیین‌نامه‌های مربوطه و از لحاظ ساختاری اتفاق خاصی رخ نداده است. از اقداماتی که شهرداری و شورای شهر در این مدت صورت داده است اطلاعی ندارم اما در گزارش پیشنهادات خود را برای شهرداری مطرح کرده بودیم. یکی از هم مهمترین بخش‌ها همین پیشنهادات بود، شاید در گزارشمان مقصر را مشخص نکردیم اما در مورد نحوه بهینه انجام مسئولیت صحبت شد. در همان گزارش مشخص شد که آیا دستگاه‌های مختلف توانستند وظایف ذاتی و تشکیلاتی خود را انجام بدهند یا نه. می‌توان گفت همه سازمان‌ها به یک نحوی وظایف خود را به صورت کامل انجام ندادند و هنوز هم اعتقاد دارم که باید زمانی به دنبال مقصر گشت که تمام زیرساخت‌ها، قوانین، فرآیندها و مقررات کامل است. فرآیندها تعریف نشده و زیرساخت‌ها آماده نیست، مسئولیت‌ها با هم همپوشانی دارد و مرز مسئولیت‌ها مشخص نبوده و مبهم است؛ در این شرایط چگونه می‌توان مقصر را شناسایی کرد؟ علت اینکه هیئت ویژه مقصر را مشخص نکرد همین بود. در نتیجه باید مورد به مورد بررسی می‌شد که هر نهادی در مقابل وظایفی که برایش مشخص کرده بودند چه عکس العملی نشان داده است که نتیجه‌اش هم همان گزارش بود. گزارشی که پخش شد یک گزارش مدیریتی است که فقط 70 الی 80 صفحه داشت، اما اصل گزارش مفصلتر است  و برخی از پیوست‌ها به تنهایی 500 الی 600 صفحه داشت که با جزییات مسائل فنی را بررسی کرده بود. با این‌حال اگر به عقب برمی‌گشتیم می‌شد تمهیداتی انجام گیرد که آتش‌نشان‌‌هامان کمتر آسیب ببینند و یا میزان خسارت مالی کاهش یابد. برای مثال معتقدم که باید یک تیم کارشناسی در حوزه حریق و ساختمان در کنار آتش نشانی مستقر می‌شد، اگر این تیم در کنار آن‌ها بود می‌توانست مشاوره‌هایی مستمر و لحظه‌ای در خصوص کیفیت و وضعیت ساختمان گزارش‌های لحظه‌ای بدهد. نکته مهمی که از نگاه همه خارج شد، این بود که تا لحظه فروریختن پلاسکو افراد متخصص و غیرمتخصص حتی تصور نمی‌کردند که ساختمان فرو بریزد و گمان می‌کردند که بعید است چنین اتفاقی بیفتد. هنوز که هنوز است وقتی فکر می‌کنم چه طور ساختمانی با آن عظمت ظرف سه ساعت فرو ریخت باورم نمی‌شود. شاید کلیدی‌ترین موضوع که اهمیت داشت این بود که می‌شود اتفاقی بیفتد که ساختمانی با آن عظمت به هیچ تبدیل شود و فروریزی و ویرانی صد در صد رخ دهد، پلاسکو درس بزرگی است. اگر یک تیم متخصص سازه و حریق در کنار آتش‌نشانان بود می‌توانستند با سرعت بیشتری فرمان تخلیه بدهند اما اینکه ساختمانی با این عظمت ظرف سه ساعت بریزد حتی متخصصین هم نابودی صد در صد را باور نمی‌کردند. این مساله ساده نبود و می‌تواند در تمام اقدامات آینده تاثیر گذاشته باشد.  می‌توانیم بگوییم فقط به یاد داشته باشید که ساختمان 15 طبقه با آن وسعت فقط سه ساعت دوام آورد.

فرج‌الله رجبی،

عضو هیئت ویژه گزارش ملّی بررسی حادثه ساختمان پلاسکو

 رئیس سازمان نظام‌مهندسی ساختمان

نماینده شیراز در مجلس دهم

آتش نشانی شورای شهر کارشناسی سازمان نظام مهندسی نماینده شیراز حادثه پلاسکو
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر